Margriet Wiersma

Mijn behoefte aan hulp was tweeledig. Enerzijds voor mijzelf omdat ik na een zwaar ongeluk te paard mijn vertrouwen in mijn vaardigheden was verloren en anderzijds omdat mijn paard Jildou tijdens mijn herstelperiode dusdanig conditie was verloren dat ik niet meer wist hoe ik haar weer fit genoeg kon krijgen om zonder problemen te kunnen bewegen.

We zijn begonnen met Jildou bijgezet door een vierkant in rechte lijnen te laten bewegen. Het duurde een poosje voordat zij niet langer met de rug weggedrukt en haar hals en neus omhoog de bak rond rende, maar toen we dat eenmaal hadden bereikt, ging ze met enorme sprongen vooruit.

Intussen kreeg ik van Annelies op één van mijn andere paarden zitles. De o zo belangrijke basis van ontdekken en begrijpen wat je lichaam doet. Leren wat voor onbewuste handelingen er in de tijd in zijn geslopen. Dat ene gewricht dat je op slot zet, of die heup die je optrekt. Van daaruit gingen we verder opbouwen. Zodra Jildou er aan toe was, kozen we ervoor dat Annelies haar gedeeltelijk reed om haar haar lichaam opnieuw te leren gebruiken, waarna ze mij kon leren hoe ik de pasgeleerde oefeningen van haar kon vragen. Niet altijd eenvoudig, want Jildou had zichzelf een verkeerde manier van bewegen aangeleerd in de jaren dat ze stilstond.

En nu, anderhalf jaar later, heb ik er spijt van als haren op mijn hoofd dat ik niet een foto heb gemaakt van hoe ze er toen uitzag en hoe ze nu is. Het verschil is wonderbaarlijk. Zelfs vandaag, 10 maanden drachtig, is haar rug beter dan voordat we met haar begonnen te trainen. Tot vijf weken voor haar uitgerekende datum kon ik nog (met beleid) op haar rijden, terwijl ik dat voor haar training met Annelies nauwelijks aandurfde.

Ik voel me ook minder een prutser, omdat ik beter leer luisteren naar wat het paard me vertelt, wat ze aankan. Ook gaan mijn clublessen beter omdat ik eindelijk begrijp wat mijn instructrice bedoelt als ze zegt dat het achterbeen vlugger moet. Dat ‘meer aanleuning’ minder met de teugels te maken heeft en meer met de reactie op mijn beenhulp. Begrijpen waarom je iets doet, is tenslotte essentieel als je beter wilt rijden.

Annelies is hier paardentrainster, instructrice, vertaalster en klankbord.

Paard blij. Ik blij.